Wycieczka na Wawel

Dnia 14 kwietnia 2026r. w ramach projektu Oblicza Dialogu: Młody Asyż. Młodzież na rzecz tolerancji i pokoju zwiedzaliśmy Wawel i Kazimierz. Zwiedzając Wawel zapoznaliśmy się z wielokulturowością , orientalizmem, odnosząc je także do przeszłości, w szczególności do czasów ostatnich Jagiellonów. Odbyliśmy podróż nie tylko po zakamarkach wzgórza wawelskiego, ale również w przeszłość innych krajów, które pojawiły się dzięki pamiątkom oraz dziełom sztuki, jakie mogliśmy podziwiać na wystawach wawelskich, a w których zachowały się ślady relacji między różnymi kulturami, oddzielonymi w przestrzeni, ale połączonymi ze sobą za pomocą sztuki. Dowiedzieliśmy się kto tworzył społeczeństwo wielokulturowe w XVI wieku, czym jest społeczeństwo wielokulturowe oraz jakie były korzyści i wyzwania dla społeczeństwa wielokulturowego od XVI wieku aż po czasy współczesne.
Zwiedzając wielokulturowy Kazimierz dowiedzieliśmy się ,że w XVI w. na ziemiach polskich istniały dogodne warunki do rozwoju gmin żydowskich, dzięki przede wszystkim przywilejom króla Kazimierza Wielkiego z 1334 r. i 1364 r. Żydzi w Krakowie mieli własne prawodawstwo, własne sądy i instytucje samorządowe. Autonomia sądowa i religijna, którą posiadali Żydzi w Polsce doprowadziła do wzrostu liczebności Żydów, którzy chronili się na ziemiach polskich przed prześladowaniem, albo w nadziej na polepszenie sytuacji materialnej, przyczyniając się jednocześnie do rozwoju tych ziem gospodarczego i kulturalnego. W XVI w. przybyło do Kazimierza wielu uciekinierów z Czech i Śląska, a następnie z Włoch oraz z Wiednia (w 1670 r.). Swobody obywatelskie przyczyniły się do rozwoju żydowskiej nauki. Wśród krakowskich uczonych rabinów, których sława wykraczała poza granice Rzeczpospolitej należy wymienić Jakuba Polaka (1460-1530), który stworzył metodę studiowania Talmudu zwaną pilpul lub chilukim. Kraków jako centrum nauki i myśli żydowskiej zasłynął także dzięki powstałym i drukowanym dziełom etycznym i modlitewnikom w języku jidysz. Do 1776 r. bogatsi Żydzi posiadali sklepy i domy w samym Krakowie. Konstytucja z 1867 r. nadała Żydom krakowskim prawa obywatelskie, a co za tym idzie możliwość wyboru miejsca osiedlania się. W konsekwencji Kazimierz w XIX w. stał się głównie skupiskiem najbiedniejszej, głównie ortodoksyjnej ludności żydowskiej. Taka sytuacja przetrwała po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r., przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego, aż do wybuchu II wojny światowej.
--Stara Synagoga -na początek XV w. datowana jest tzw. Stara Synagoga, przebudowana w 1570 r. przez włoskiego architekta Santi Gucci. Od 1959 r. w Starej Synagodze mieści się muzeum judaistyczne -oddział Muzeum Historycznego miasta Krakowa, w którym można oglądać sprzęty liturgiczne, przedmioty związane z żydowską obyczajowością, a także fotografie i obrazy ukazujące życie oraz kulturę krakowskich Żydów.
--Cmentarz Remuh - na Kazimierzu mieści się także Bożnica Remuh, ufundowana w 1553 r. przez bogatego kupca Izraela Isserl, która jest jedyną obecnie czynną na Kazimierzu ortodoksyjną bożnicą, z przylegającym do niej cmentarzem. Cmentarz Remuh - otwarty w 1552 r. jest jednym z najstarszych w Europie, na którym - pomimo zniszczeń dokonanych przez hitlerowców w okresie II wojny światowej - zachowało się wiele renesansowych i barokowych nagrobków. Pierwsze wzmianki o cmentarzu żydowskim mieszczącym się za murem obronnym pochodzą z 1513 r. W 1533 r. gmina żydowska zakupiła teren pod cmentarz przy synagodze Remuh, ale dopiero zaraza w 1551 r. przyczyniła się do założenia tu nowego cmentarza. Funkcjonował do 1799 r, kiedy władze austriackie poleciły gminie zamknięcie cmentarza i zakupienie gruntów pod nowy kirkut przy ul Miodowej. Na ścianie wschodniej znajduje się tzw. ściana płaczu, wykonana z reszty płyt nagrobnych.